Mijn tweede Ubon Hash

 Mijn tweede Ubon Hash

Nee de opzet van een Hash is anders dan bij een wandeling, heb ik ervaren. Vind je het leuk om met andere wandelaars een wandeling te maken en iemand warm ervoor te maken. Iets anders is het bij de HHH (Hash Harriers House) blijkbaar. Misschien ook een reden, dat ik tijdens mij jarenlange wandel ervaring er nooit iets van had gehoord.

Wel groepen van Hass runners gezien, dat was in Chiang Mai, Yogjakarta en ook in het Redlight District in Amsterdam maar nooit in verbinding met ook het wandelen. Terwijl nu ik een paar keer mee heb gedaan, blijkt dat nagenoeg iedereen wandelt.

Ik heb ook nog nooit meegemaakt mijn 55 jaar actief in organisatie van de wandelsport dat een organisatie “Piss Off” was als je reclame voor hun maakte omdat je het een leuk evenement vond.

Maar afgelopen zaterdag was mijn derde Hash, na de laatste in Chiang Mai. Vertrok op tijd van huis en had mijn kamer in het Phadaeng Hotel. Goedkoop, netjes, ruim en schoon en je mag ook nog eens om 11.00 uur inchecken. ’s Morgens is er gratis koffie en toast met jam en dat voor 11 tot 13 euro.

Het hotel heeft zoveel reproducties van schilderijen, dat er geen plaats is aan de muren ook op de grond staan ze uitgestald. Vriendelijk personeel.

Nu dat vriendelijk personeel hadden ze ook in Mexicaans restaurant en rooms Outside Inn. Ook de eigenaar Zlatko Jozic van oorsprong uit Servië was een zeer joviale man, die ook met iedereen een praatje maakte. Ook dat die je gelijk steeds bij de voornaam noemt doet je goed.

De inschrijving ging snel, we hadden en een twintig lopers minder dan vorige maand, maar het was zeker niet ongezellig. Dus mijn oproep om te komen had niets opgeleverd.

De sfeer was direct goed. Door de harde regen in de periode ervoor hadden de hazen (dat zijn de route uitzetters) het probleem dat de ringen vaak weg geregend waren. Ze hadden smalle gele lintjes opgehangen, die soms moeilijk te zien zijn in het groen. Maar dit is denk ik het grote verschil met een Hash bij het wandelen zorg je voor een goede bewegwijzering, zodat er geen twijfel is.

Bij de Hash is zo dat men op een kruising de juiste pad moet zoeken, dus gaan op een kruising in elke richting iemand in en als die de volgende merkteken/lint heeft gezien roept men “ON ON” terwijl men voor de achter opkomende de juiste pad aangeven.

Na tweemaal hebben we een Bier Stop. En dat is dan weer echt Thailand. Komen we bij het Apollo resort met eigen drank, worden we door de vriendelijke eigenares gewoon uitgenodigd op haar terras plaats te nemen. Terwijl ze veel belangstelling heeft voor de HHH.

Dan zie we het bordje “ON IN” dat betekent laatste drankstop en einde. Terwijl wij genieten van de drank en iemand heeft heel veel Chocolade Brownies gebakken.

Ondertussen hebben de chauffeurs de auto bij het begin op gehaald en op een plaats tegenover de Outside Inn wordt het Cirkel ceremonie uitgevoerd. Daar komen de mensen die, nieuw, goed of iets slechts gedaan in het midden. Krijgen daar te horen wat de reden is met een beker bier, die dan ook daarna opgedronken moet worden.

Ook ik kreeg natuurlijk mijn beurt met een dubbele bier voor mijn reclame maken voor de Hash Ubon. Daarna heb ik nog een lekker Mexicaanse Chicken Fajitas gegeten.

Ondertussen alweer een kamer geboekt bij Phadaeng Hotel voor de aankomende Hash op zaterdag 6 augustus (1e zaterdag van de maand) want daar ben ik zeker weer bij.

Info op https://www.facebook.com/ubonhash

Ook nog even daarna een afsluitende cola gepakt bij The Wrong Way, die tegenover het hotel ligt. Dan is het naar de kamer om de sprintrace te bekijken en zien hoe Max Verstappen deze op zijn naam schreef.

Wandeling bij Ubon Ratchathani - Ban Wang Yang

 

Wandeling bij Ubon Ratchathani - Ban Wang Yang

29 juni 2022

Kan de drang om nog even te wandelen toch niet onderdrukken. Nu ik toch in Ubon Ratchathani ben even nog een wandeling te maken..

Voor mijn vertrek had ik van een vriend  Stephen Unsworth, de ‘Flash Git’ / Steve Grand Master van Hash harrier House Ubon Ratchathani. Die trouwens op 9 juli 2023 weer een nieuw Hash hebben en verzamelen bij  Outside Inn. Zorg dat je erbij aanwezig kan zijn.

Informatie vind je op https://www.facebook.com/ubonhash/

Een wandelroute van een eerdere HHH ontvangen op kaart.  Aangekomen de motorbike geparkeerd en op pad. Het water niet vergeten, want een ruststop onderweg is er dit keer niet.

Toch valt het soms niet mee om het juiste pad te vinden, want wat betekent Jungle track een smal pad?, een bijna onzichtbaar pad? of een pad/weg tussen de bossen? Zonder aanwijzingen moet ik toch wel een paar keer gokken en als ik aan de andere zijde ben. Toch eerst even kijken hoe ik nu echt gelopen had moeten.  Was leuk te wandelen al was het wel erg warm.  Op de rivier zie ik enkele vissersbootjes en bij Hat Tha Hong liggen ook enkele viskwekerijen in het water te drijven.

Dorpsbewoners die met hun koeien rondwandelen om ze te laten grazen.

En het is erg leuk hoe vriendelijk alle bewoners zijn. Ondanks ik vaak door hun tuin of over het erf wandel. Terwijl vele lekker de hitte ontvluchten in hun hangmatje en die zullen wel gedacht hebben wat doet die gekke buitenlander.

De honden laten soms even zich horen, maar zijn niet agressief tegenover mij, iets wat me eigenlijk erg meeviel. Een afwisselende route op verschillende plaatsen zijn mensen bezig met huisvlijt.

De landerijen worden besproeid terwijl de muziek hun eentonige werk verlicht. Langs de rivier lopen en passeer de Rivierside tempel Wat Ban Wang Yang.  Als ik ergens kijk of ik een smal pad in moet komt een fietser naar me en vraag wat ik doe. Er is dus toch wel wat sociale controle. Als ik hem vertel dat ik een hike maak, groet die me vriendelijke en rijdt weer door of die nu precies wist wat ik deed weet ik niet.

Het is net geen 9 kilometer geworden en ben na 1 uur en 42 minuten weer bij de motorbike. Even bij een plaatselijk shopje een ijsthee en dan weer terug naar huis. Was een mooie week.

Een keer5 samen op wandelreis door Thailand dat kan.  Wandelreis Thailand

Hoe ik gelopen heb met de lussen staat hier 

https://www.komoot.nl/tour/824370267?share_token=av1Vg1uNmwbljeWfXhPebDrC3y3zzfaKBgPsZ93z9afh4HxpK5&ref=wtd

KANTHARALAK ON TOUR CHIANG MAI

Baan Pong Trail Loop  AND HASH RUN

Deze ochtend op tijd naar de Baan Pong Trail Loop bij de Witte Tempel. Nu alleen op pad gegaan voor een track via internet een mooie route van Trailrunning Chiang Mai. Een website met vele gratis trails in de omgeving van Chiang Mai. Maar zag er ook een in Phuket.

Daar ik niet goed had gelezen waar de route begon reed ik naar de Witte tempel en ben ik boven begonnen bij deze Witte Tempel en kreeg ik dus klim over de trappen op het laatste.

Het pad begint eigenlijk dus net achter de hoofdtempel waar je een witte poort zie die je verwelkomt voor een korte en steile trap. Hoewel het een uitdaging is, leidt het naar je een lonend uitzichtpunt als je de Witte Tempel bereikt.

Dus die had ik had eerste en dan op pad. Op een moment een splitsing van drie paden. Weet niet welke ik moet nemen, want elk pad klopt mijn bolletje op het GSM scherm niet met het pad.  En neem uiteindelijk een waar ook papiertjes van een Hash Run aan de takken hangen. 

Nu een pad langs een waterleiding, maar toch wel wat uitdagend en denk als ik maar niet wegglijd. Nu ik alleen ben zal niet snel hier iemand langs komen. Maar na een stuk kom ik weer op de route en via een breed pad daal ik weer af. Het is mooi genieten van de omgeving.

Bij een beneden tempel is een dienst en de monniken zijn bezig met hun monotone gezang en gebeden. Klinkt wel fijn als ik aan klim over de lange trap naar boven begin.

In de middag even wat rusten, maar om vier uur weer naar de Hash Run, welke niet ver van mijn verblijf wordt georganiseerd. Nu ging men al snel op weg, had niet alles meegekregen. Maar het bleek een wandeling te zijn van 1,8 km en een run van 5,5 kilometer.  

Hier werkten men niet kalk maar met papier en toen ik de papierstrookjes op de grond opraapte vertelde een van de dames mij dat dat het spoor was. Nu de splitsing niet gezien, maar dacht dat er elke 2 km een post was en had mijn water vooraf opgedronken en nu niets bij me. Maar nee pas aan het einde konden we drinken en dat was ruim voldoende.  

Heerlijk smalle paadje door het bos wandelde een groot deel alleen en net als ik dacht ik ben de laatste, want zie niemand meer voor me en achter me. Komt een wandelaarster, die de splitsing had gemist en samen liepen we naar het einde.

Wat ik niet wist was dat men bij de Hash een uiteindelijk een bijnaam krijgt, maar als visitor was ik zover nog niet. Je hoort de vreemdste namen Tequila, Pussy, Windmill  e.d.

Er is aan het einde een cirkel en daar staan twee grote blokken ijs. Nu wordt men daarop geplaatst op aanwijzing van een van de deelnemers.  Die is zeg maar de aanklager en doet zijn of haar woordje over de beklaagden op het ijsblok.

Als nieuwelingen ook, ik kwam er zelf viermaal op het ijsblok te zitten en dat was koud.
Dus ook om de papierstrookjes die ik opruimde voor de natuur moest ik op het ijs.

Het was steeds hilarische hoe men de persoon of personen op het ijsblok toesprak. Men mocht tijdens dit niet van je bier drinken uit de beker, anders werd die direct weer bijgevuld. Als men klaar was met de preek een kort liedje van de groep en dan moest je zo snel mogelijk je beker leeg drinken.

Het was erg gezellig, maar ben niet meegegaan naar Chiang Mai voor het afsluitend drinken en eten. Want zat nu dicht bij het resort Little Village. Waar het erg gezellig was er werd gezongen en gedanst en gezwommen.

Het andere wandelen Hash House Harriers

 HET ANDERS WANDELEN HASH HOUSE HARIERS

De Hash House Harriers ( HHH of H3 ) is een internationale groep van niet-competitieve hardloopclubs. Een evenement georganiseerd door een club staat bekend als een Hash of Run, of een #HashRun .

Had in Chiang Mai in 2006 wel eens een erg groot evenement gezien en ook in Amsterdam zag ik ze een keer in enkele de cafés terwijl ze door de stad gingen. Maar nu maar eens naar #UbonRatchathani om het eens zelf mee te maken. Begreep dat er ook gewandeld kon worden. Nu het bleek dat iedereen er wandelde.

Met de motorbike naar Ubon gereden en met rond 14.00 uur bij café restaurant Wrong Way vervoegt. Ik was niet de eerste en ik zag al dat men moed was aan het indrinken

Stephen Unsworth verzorgde de inschrijving en deed dit erg secuur, want de nieuwelingen kregen een korting op de deelname en ook de Thaise vrienden. Het begon al snel gezellig druk te worden en er werd vandaag een record geëvenaard. Jammer net niet één deelnemer meer, maar 35 deelnemers vandaag. Dit evenement wordt elke eerste zaterdag van de maand normaal gehouden, alleen deze maand door de verjaardag van Ratsami Meesat de eigenaresse van Wrong Way een weekje opgeschoven. Dacht dat ook in juli het de tweede week was, maar dat moet ik controleren.

De chauffeurs vulden hun auto op een wijze zoals we dat vroeger in Nederland ook wel kenden. Vele kunnen er in een achterbak

Bij de start kregen we een uitleg van de markering. Nu een witte pijl was duidelijk, ook een pad wat met kalk werd afgesloten. Maar de cirkel op nagenoeg elke kruising, dat betekent dat je als je als eerst daar was met een paar ieder een pad in ging tot iemand een klein hoopje witte klak of een pijl zag. Dan riep men “On On” men doorbrak de cirkel in de richting waar de anderen heen moesten.

Dus zo liepen de snel nooit erg ver weg.

De route was een ca 7 kilometer begreep ik en we hadden nog een belangrijke markering “BS”. Dat betekende Bier Stop en we hadden er twee onderweg.

Het was een gezellige groep en tot mijn genoegen was het ook een mooie afwisselende route. Over bospaden, door kleine gehuchtjes door rijstvelden.

Op de eerste Bierstop had ik een bloedende arm, drie dames verzorgde me gelijk liefdevol met tissues en er kwam zelf een pleister aan. De organisator liet een takje met bladjes zien van een struik en liet zien dat deze zich vasthechtte aan zijn pet, maar dat die ook met die hele kleine haakjes je huid kon openhalen. Nu die les had ik al geleerd.

Op de posten hadden ze ook kleine stoeltje en krukken staan en men had de grootste lol. Het bier en frisdrank, water en zelfs de wijn was gekoeld. Maar dan weer op pad al het afval werd netjes verzameld.

Ook de tweede post weer hetzelfde ritueel en werden vele foto’s gemaakt. Na weer bij de auto’s teruggekomen kregen we nog een ceremonie. Na eerst een drankje gedronken te hebben moesten we in een kring plaats nemen. De twee route uitzetters moesten in het midden staan werden bedankt en kregen een beker met bier. Er werd gezongen en bij het laatste stukje refrein moest de beker leeg en gelijk als het refrein afgelopen was omgekeerd op het hoofd geleegd worden.

Ook de nieuwelingen kregen deze ceremonie en nog meer andere om verschillende redenen b.v. dat die als laatste had gewandeld. Maar ook een dame, die had gevraagd of er ook Heineken bier in het assortiment kon worden opgenomen. Nu bleek dat al de andere soorten bier op waren en het enigste bier wat nog over was (korte tijd) Heineken was.

Dan gaat het weer met beladen auto’s naar Cafe-Restaurant Wrong Way en daar was het nog erg gezellig. Werd uitgenodigd aan tafel bij een groepje van achttal dames om een hapje mee te eten. Kreeg ook een uitnodiging om volgende week naar een etentje te komen. Leuk maar het is toch even 70 kilometer weg. Restaurant Wrong Way en daar was het nog erg gezellig. Werd uitgenodigd aan tafel bij een groepje van achttal dames om een hapje mee te eten. Kreeg ook een uitnodiging om volgende week naar een etentje te komen. Leuk maar het is toch even 70 kilometer weg.

Maar volgend maand ben ik zeker weer present. Bedankt Hashers

Deze wandelroute zullen we ook wandelen tijdens onze wandelreis in #Thailand in december https://www.tt-wandelreizen.nl/wandelr.../wandelen-thailand/

HET ANDERS WANDELEN HASH HARIERS (For English scroll down)

 HET ANDERS WANDELEN HASH HARIERS (For English scroll down)

De Hash House Harriers ( HHH of H3 ) is een internationale groep van niet-competitieve hardloopclubs. Een evenement georganiseerd door een club staat bekend als een Hash of Run, of een #HashRun .

Had in Chiang Mai wel eens een groot evenement gezien en ook in Amsterdam zag ik ze een keer in enkele de cafés terwijl ze door de stad gingen. Maar nu maar eens naar #UbonRatchathani om het eens zelf mee te maken. Begreep dat er ook gewandeld kon worden. Nu het bleek dat iedereen wandelde.

Met de motorbike naar Ubon gereden en met rond 14.00 uur bij café restaurant Wrong Way vervoeg. Ik was niet de eerste en ik zag al dat men moed was aan het indrinken

Stephen Unsworth verzorgde de inschrijving en deed dit erg secuur, want de nieuwelingen kregen een korting op de deelname en ook de Thaise vrienden. Het begon al snel gezellig druk te worden en er werd vandaag een record geëvenaard. Jammer net niet één deelnemer meer, maar 35 deelnemers vandaag. Dit evenement wordt elke eerste zaterdag van de maand normaal gehouden, alleen deze maand door de verjaardag van Ratsami Meesat de eigenaresse van Wrong Way een weekje opgeschoven. Dacht dat ook in juli het de tweede week was, maar dat moet ik controleren.

De chauffeurs vulden hun auto op een wijze zoals we dat vroeger in Nederland ook wel kenden. Vele kunnen er in een achterbak

Bij de start kregen we een uitleg van de markering. Nu een witte pijl was duidelijk, ook een pad wat met kalk werd afgesloten. Maar de cirkel op nagenoeg elke kruising, dat betekent dat je als je als eerst daar was met een paar ieder een pad in ging tot iemand een klein hoopje witte klak of een pijl zag. Dan riep men “On On” men doorbrak de cirkel in de richting waar de anderen heen moesten.

Dus zo liepen de snel nooit erg ver weg.

De route was een ca 7 kilometer begreep ik en we hadden nog een belangrijke markering “BS”. Dat betekende Bier Stop en we hadden er twee onderweg.

Het was een gezellige groep en tot mijn genoegen was het ook een mooie afwisselende route. Over bospaden, door kleine gehuchtjes door rijstvelden.

Op de eerste Bierstop had ik een bloedende arm, drie dames verzorgde me gelijk liefdevol met tissues en er kwam zelf een pleister aan. De organisator liet een takje met bladjes zien van een struik en liet zien dat deze zich vasthechtte aan zijn pet, maar dat die ook met die hele kleine haakjes je huid kon openhalen. Nu die les had ik al geleerd.

Op de posten hadden ze ook kleine stoeltje en krukken staan en men had de grootste lol. Het bier en frisdrank, water en zelfs de wijn was gekoeld. Maar dan weer op pad al het afval werd netjes verzameld.

Ook de tweede post weer hetzelfde ritueel en werden vele foto’s gemaakt. Na weer bij de auto’s teruggekomen kregen we nog een ceremonie. Na eerst een drankje gedronken te hebben moesten we in een kring plaats nemen. De twee route uitzetters moesten in het midden staan werden bedankt en kregen een beker met bier. Er werd gezongen en bij het laatste stukje refrein moest de beker leeg en gelijk als het refrein afgelopen was omgekeerd op het hoofd geleegd worden.

Ook de nieuwelingen kregen deze ceremonie en nog meer andere om verschillende redenen b.v. dat die als laatste had gewandeld. Maar ook een dame, die had gevraagd of er ook Heineken bier in het assortiment kon worden opgenomen. Nu bleek dat al de andere soorten bier op waren en het enigste bier wat nog over was (korte tijd) Heineken was.

Dan gaat het weer met beladen auto’s naar Cafe-Restaurant Wrong Way en daar was het nog erg gezellig. Werd uitgenodigd aan tafel bij een groepje van achttal dames om een hapje mee te eten. Kreeg ook een uitnodiging om volgende week naar een etentje te komen. Leuk maar het is toch even 70 kilometer weg. Restaurant Wrong Way en daar was het nog erg gezellig. Werd uitgenodigd aan tafel bij een groepje van achttal dames om een hapje mee te eten. Kreeg ook een uitnodiging om volgende week naar een etentje te komen. Leuk maar het is toch even 70 kilometer weg.

Maar volgend maand ben ik zeker weer present. Bedankt Hashers

Deze wandelroute zullen we ook wandelen tijdens onze wandelreis in #Thailand in december https://www.tt-wandelreizen.nl/wandelr.../wandelen-thailand/

THE DIFFERENT HIKING HASH HARIERS

The Hash House Harriers (HHH or H3) are an international group of non-competitive running clubs. An event organized by a club is known as a Hash of Run, or a Hash Run.

I had seen a big event in Chiang Mai and also in Amsterdam I once saw them in some cafes while they were going through the city. But now let's go to Ubon Ratchathani to experience it for yourself. Understand that you could also walk. Now it turned out that everyone was walking.

Went to Ubon with the motorbike and at about 2 pm we joined the cafe restaurant Wrong Way. I wasn't the first and I already saw that people were drinking in courage

Stephen Unsworth took care of the registration and did this very carefully, because the newcomers received a discount on the participation and also the Thai friends. It soon started to get pleasantly busy and a record was equaled today. Too bad not one participant more, but 35 participants today. This event is normally held every first Saturday of the month, only this month it has been postponed for a week due to the birthday of Ratsami Meesat the owner of Wrong Way. Thought it was the second week in July as well, but I have to check that.

The drivers filled their car in a way that we used to know in the Netherlands. Many can go in a trunk

At the start we got an explanation of the marking. Now a white arrow was clear, also a path that was closed with lime. But the circle at almost every intersection means that if you were there first, you each went down a path with a couple until someone saw a small pile of white clack or an arrow. Then they shouted “On IN” and they broke the circle in the direction where the others had to go.

So the fast never walked very far.

The route was about 7 kilometers I understood and we still had an important marking "BS". That meant Beer Stop and we had two on the way.

It was a nice group and to my pleasure it was also a nice varied route. Over forest paths, through small hamlets through rice fields.

At the first beer stop I had a bleeding arm, three ladies immediately took care of me lovingly with tissues and a band-aid was even applied. The organizer showed a twig with leaves from a bush and showed that it clings to his cap, but that it could also open your skin with those very small hooks. I had already learned that lesson.

They also had small chairs and crutches on the posts and they had a lot of fun. The beer and soda, water and even the wine was chilled. But then on the road again all the waste was neatly collected.

The second post also had the same ritual and many photos were taken. After returning to the cars we had another ceremony. After first having a drink we had to sit in a circle. The two planners had to stand in the middle and were thanked and given a cup with beer. There was singing and at the last part of the chorus the cup had to be emptied and emptied upside down on the head as soon as the chorus was over.

Also the newbies got this ceremony and more others for different reasons e.g. that he had walked last. But also a lady who had asked whether Heineken beer could also be included in the range. Now it turned out that all the other types of beer were gone and the only beer that was left (for a short time) was Heineken.

Then it goes again with loaded cars to Cafe-Restaurant Wrong Way and it was still very pleasant there. Was invited to the table with a group of eight ladies to have a bite to eat. Also received an invitation to come to dinner next week. Nice but it is still 70 kilometers away.

But I'll definitely be back next month.

Thank you

Hashers

Ubon Hash House Harriers

Nog 72

42Mukdarat Khrueahom, Moniek Keuning en 40 anderen

6 opmerkingen

14 keer gedeeld