Hoe het allemaal begon met de TT-wandelreizen Korea - Japan – Taiwan

 

Ja waar ben ik aan begonnen om met zo groep op pad te gaan. Maar had al met iedereen van de groep kennisgemaakt tijdens een Info en contactdag in ’s Hertogenbosch. Waar we een rondleiding kregen en een boottocht onder de stad Den Bosch. Waar natuurlijk de Bossche Bol niet ontbraken.

Zuid-Korea Seoul en ook Wonju was geen probleem, doordat ik een grote groep had kon ik een touringcar huren en ook voor de rondleidingen een plaatselijke gids.

Dan naar Japan, de kaartjes voor de Narita Expres had ik goed voorbereid op het internet goed de procedures bekeken. Foto’s van waar ophalen enz. We hebben we hotel bij station Shinjuku, die een pendeldienst tussen het hotel en het station onderhield. Wat kan er misgaan?

Ruud was de langste van het stel en moest achterin lopen, en als iedereen daartussen bleef kon er volgens mij niets fout gaan.

Echter bij aankomst op station Shinjuku was de drukte overweldigend. Natuurlijk had ik op TV wel eens gezien dat er deurdouwers waren in de Metro tijdens de spits. Maar nu om deze tijd.

Snel met de groep eruit uitgang Zuid kwamen we buiten Lucht en iedereen nog compleet!
Echter de pendel vertrok van uitgang West. Waar is die? 

Weer na binnen kon niet meer want de kaartjes waren opgeslokt. Voor ons een drukke weg en ook rechts van ons. Een politieagent die ik wilde raadplegen vluchten weg, omdat hij geen Engels kon. Maar via een student, werd me vertelt dat ik de weg moest oversteken. Nu zag daar uitgang New-Zuid, uiteindelijk moesten we nog een weg overstekken. Dit enorme station met liefst 4,5 miljoenen reizigers op een dag heeft 16 perrons, drie verdiepingen. En een groot aantal particulieren spoorwegen allemaal met een eigen station gedeelte.

We komen bij uitgang West drie verdiepingen en zie beneden een bus van het hotel staan. Ik maak een run er heen en vertelde dat die moest wachten want ik had nog een hele groep.
Nee zei die de laatste rit, dus hotel gebeld en de bus kwam toch nog terug we waren allemaal in het hotel gearriveerd.

Nu na al de jaren ben ik wel door de wol geverfd en heb geen problemen met of het nu Sydney, China Beijing, Xian of Changdu of Rusland Vladivostok is.

Zal in mijn blog in de komende periode enkele leuke terugblikken en ervaringen opnemen

Wandeling bij Ubon Ratchathani - Ban Wang Yang

 

Wandeling bij Ubon Ratchathani - Ban Wang Yang

29 juni 2022

Kan de drang om nog even te wandelen toch niet onderdrukken. Nu ik toch in Ubon Ratchathani ben even nog een wandeling te maken..

Voor mijn vertrek had ik van een vriend  Stephen Unsworth, de ‘Flash Git’ / Steve Grand Master van Hash harrier House Ubon Ratchathani. Die trouwens op 9 juli 2023 weer een nieuw Hash hebben en verzamelen bij  Outside Inn. Zorg dat je erbij aanwezig kan zijn.

Informatie vind je op https://www.facebook.com/ubonhash/

Een wandelroute van een eerdere HHH ontvangen op kaart.  Aangekomen de motorbike geparkeerd en op pad. Het water niet vergeten, want een ruststop onderweg is er dit keer niet.

Toch valt het soms niet mee om het juiste pad te vinden, want wat betekent Jungle track een smal pad?, een bijna onzichtbaar pad? of een pad/weg tussen de bossen? Zonder aanwijzingen moet ik toch wel een paar keer gokken en als ik aan de andere zijde ben. Toch eerst even kijken hoe ik nu echt gelopen had moeten.  Was leuk te wandelen al was het wel erg warm.  Op de rivier zie ik enkele vissersbootjes en bij Hat Tha Hong liggen ook enkele viskwekerijen in het water te drijven.

Dorpsbewoners die met hun koeien rondwandelen om ze te laten grazen.

En het is erg leuk hoe vriendelijk alle bewoners zijn. Ondanks ik vaak door hun tuin of over het erf wandel. Terwijl vele lekker de hitte ontvluchten in hun hangmatje en die zullen wel gedacht hebben wat doet die gekke buitenlander.

De honden laten soms even zich horen, maar zijn niet agressief tegenover mij, iets wat me eigenlijk erg meeviel. Een afwisselende route op verschillende plaatsen zijn mensen bezig met huisvlijt.

De landerijen worden besproeid terwijl de muziek hun eentonige werk verlicht. Langs de rivier lopen en passeer de Rivierside tempel Wat Ban Wang Yang.  Als ik ergens kijk of ik een smal pad in moet komt een fietser naar me en vraag wat ik doe. Er is dus toch wel wat sociale controle. Als ik hem vertel dat ik een hike maak, groet die me vriendelijke en rijdt weer door of die nu precies wist wat ik deed weet ik niet.

Het is net geen 9 kilometer geworden en ben na 1 uur en 42 minuten weer bij de motorbike. Even bij een plaatselijk shopje een ijsthee en dan weer terug naar huis. Was een mooie week.

Een keer5 samen op wandelreis door Thailand dat kan.  Wandelreis Thailand

Hoe ik gelopen heb met de lussen staat hier 

https://www.komoot.nl/tour/824370267?share_token=av1Vg1uNmwbljeWfXhPebDrC3y3zzfaKBgPsZ93z9afh4HxpK5&ref=wtd

KANTHARALAK ON TOUR CHIANG MAI

Baan Pong Trail Loop  AND HASH RUN

Deze ochtend op tijd naar de Baan Pong Trail Loop bij de Witte Tempel. Nu alleen op pad gegaan voor een track via internet een mooie route van Trailrunning Chiang Mai. Een website met vele gratis trails in de omgeving van Chiang Mai. Maar zag er ook een in Phuket.

Daar ik niet goed had gelezen waar de route begon reed ik naar de Witte tempel en ben ik boven begonnen bij deze Witte Tempel en kreeg ik dus klim over de trappen op het laatste.

Het pad begint eigenlijk dus net achter de hoofdtempel waar je een witte poort zie die je verwelkomt voor een korte en steile trap. Hoewel het een uitdaging is, leidt het naar je een lonend uitzichtpunt als je de Witte Tempel bereikt.

Dus die had ik had eerste en dan op pad. Op een moment een splitsing van drie paden. Weet niet welke ik moet nemen, want elk pad klopt mijn bolletje op het GSM scherm niet met het pad.  En neem uiteindelijk een waar ook papiertjes van een Hash Run aan de takken hangen. 

Nu een pad langs een waterleiding, maar toch wel wat uitdagend en denk als ik maar niet wegglijd. Nu ik alleen ben zal niet snel hier iemand langs komen. Maar na een stuk kom ik weer op de route en via een breed pad daal ik weer af. Het is mooi genieten van de omgeving.

Bij een beneden tempel is een dienst en de monniken zijn bezig met hun monotone gezang en gebeden. Klinkt wel fijn als ik aan klim over de lange trap naar boven begin.

In de middag even wat rusten, maar om vier uur weer naar de Hash Run, welke niet ver van mijn verblijf wordt georganiseerd. Nu ging men al snel op weg, had niet alles meegekregen. Maar het bleek een wandeling te zijn van 1,8 km en een run van 5,5 kilometer.  

Hier werkten men niet kalk maar met papier en toen ik de papierstrookjes op de grond opraapte vertelde een van de dames mij dat dat het spoor was. Nu de splitsing niet gezien, maar dacht dat er elke 2 km een post was en had mijn water vooraf opgedronken en nu niets bij me. Maar nee pas aan het einde konden we drinken en dat was ruim voldoende.  

Heerlijk smalle paadje door het bos wandelde een groot deel alleen en net als ik dacht ik ben de laatste, want zie niemand meer voor me en achter me. Komt een wandelaarster, die de splitsing had gemist en samen liepen we naar het einde.

Wat ik niet wist was dat men bij de Hash een uiteindelijk een bijnaam krijgt, maar als visitor was ik zover nog niet. Je hoort de vreemdste namen Tequila, Pussy, Windmill  e.d.

Er is aan het einde een cirkel en daar staan twee grote blokken ijs. Nu wordt men daarop geplaatst op aanwijzing van een van de deelnemers.  Die is zeg maar de aanklager en doet zijn of haar woordje over de beklaagden op het ijsblok.

Als nieuwelingen ook, ik kwam er zelf viermaal op het ijsblok te zitten en dat was koud.
Dus ook om de papierstrookjes die ik opruimde voor de natuur moest ik op het ijs.

Het was steeds hilarische hoe men de persoon of personen op het ijsblok toesprak. Men mocht tijdens dit niet van je bier drinken uit de beker, anders werd die direct weer bijgevuld. Als men klaar was met de preek een kort liedje van de groep en dan moest je zo snel mogelijk je beker leeg drinken.

Het was erg gezellig, maar ben niet meegegaan naar Chiang Mai voor het afsluitend drinken en eten. Want zat nu dicht bij het resort Little Village. Waar het erg gezellig was er werd gezongen en gedanst en gezwommen.