Khun Korn Forest Park Chiang Rai

BLACK HOUSES

Vanochtend na het uitchecken eerst naar Museum Baan Dam bekend als de Black Houses, die gisteren Kukkai Poppop mij aanraadde om nog te bezoeken. Het niet voor niets.

Maar op weg er heen kom ik langs Wat Huay Pla Kang en het grote witte beeld, wat ik gisteren ook vanaf de tempel op de berg had zien liggen.

Wat Huay Pla Kung het grote beeld van Guanyin (de godin van de genade van Chiang Rai) en de waardige Nagas en Draken die het gebied beschermen. De tempel heeft een 9-verdiepingen pagode, welke in China. Taiwan en Japan de belangrijkste Pagode zijn.

Dan verder naar Baan Dam museum.

The Black House is een van de meest ongewone, vreemde en surrealistische meesterwerken in Thailand. Het is geen Black House maar het zijn een 40 tal zwarte huisjes.

Ondanks dat het de Zwarte Tempel wordt genoemd en het tempelachtige uiterlijk van het hoofdgebouw, heeft het geen religieuze betekenis. Toch waren de voornaamste bezoekers die er waren vandaag als ik er was monniken.

The Black House is de creatie van de lokale kunstenaar uit Chiang Rai Thawan Duchanee, die studies heeft gedaan in Japan, India en ook aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, keerde Thawan terug naar Thailand.

Als je de huizen binnen loopt deed me dat denken aan de Noormannen en Vikingen, vele vachten en Houtsnijwerk als enorme geweien. Lange zwarte tafels met daarop zwarte krokodillen om ringt met stoelen met vachten. Vele schilderijen en buiten steenvormen in cirkels en andere wijze.

Als ik een witte koepel in wil gaan zie ik een groene slang net voor me willen gaan. Ik laat hem voorgaan en besluit de andere kant te nemen om misschien vandaar een foto te kunnen maken.

Maar hij of zijn liet zich daar niet zien, ben ook niet op onderzoek uitgegaan.

Hierna rij ik naar Khun Korn Forest Park waterfall parkeer de motorbike en begin aan de nature trail. Het eerst wat ik tegen kom is een bordje die me waarschuwt tegen een beet van een Groene Vipiers boomslang, die ik al in de ochtend had gezien. Gelukkig tijdens de wandeling niet gezien. Een mooie wandeling beetje uitdagend voor sommigen misschien.

Op de hele route kwam ik maar twee mensen tegen het is een Indisch stel, die me vriendelijk vertelden dat de waterval niet zover was. Dus echte Indiase toeristen die actief bezig zijn ook in Thailand.

Op de terugweg neem ik eerst het lage pad en bij een rieten en bamboe bruggetje steek ik over. De tweede oversteek ziet er wat gammeler uit, maar ook die wordt genomen. Maar dan kom ik later voor een rivier. De stenen liggen net wat te ver uit een en zijn glad dus durf niet te springen en besluit toch maar weer terug te gaan en de rest van de route dezelfde pad te nemen.

Een mooie afsluiting en dan verder naar Chiang Mai heb een mooi hotel voor een kleine prijs vlakbij het vliegveld.

Wilde nog een Hash van Chiang Mai doen, maar had 45 minuten om er te geraken en de rijtijd was al 39 minuten. Dus het was mooi geweest voor deze dag komt wel weer een andere keer.

Ga even bij Jan Sunshine langs voor af te spreken voor morgen en een broodje kroket en wil nog even langs de The Lazy Farang rijden. Maar kan hem niet vinden en blijkt op maandag gesloten te zijn. Even gedag wezen zeggen in Little Village en daar ook maar even iets gegeten.

Zo was de dag weer geheel gevuld

KANTHARALAK ON TOUR CHIANG MAI

Baan Pong Trail Loop  AND HASH RUN

Deze ochtend op tijd naar de Baan Pong Trail Loop bij de Witte Tempel. Nu alleen op pad gegaan voor een track via internet een mooie route van Trailrunning Chiang Mai. Een website met vele gratis trails in de omgeving van Chiang Mai. Maar zag er ook een in Phuket.

Daar ik niet goed had gelezen waar de route begon reed ik naar de Witte tempel en ben ik boven begonnen bij deze Witte Tempel en kreeg ik dus klim over de trappen op het laatste.

Het pad begint eigenlijk dus net achter de hoofdtempel waar je een witte poort zie die je verwelkomt voor een korte en steile trap. Hoewel het een uitdaging is, leidt het naar je een lonend uitzichtpunt als je de Witte Tempel bereikt.

Dus die had ik had eerste en dan op pad. Op een moment een splitsing van drie paden. Weet niet welke ik moet nemen, want elk pad klopt mijn bolletje op het GSM scherm niet met het pad.  En neem uiteindelijk een waar ook papiertjes van een Hash Run aan de takken hangen. 

Nu een pad langs een waterleiding, maar toch wel wat uitdagend en denk als ik maar niet wegglijd. Nu ik alleen ben zal niet snel hier iemand langs komen. Maar na een stuk kom ik weer op de route en via een breed pad daal ik weer af. Het is mooi genieten van de omgeving.

Bij een beneden tempel is een dienst en de monniken zijn bezig met hun monotone gezang en gebeden. Klinkt wel fijn als ik aan klim over de lange trap naar boven begin.

In de middag even wat rusten, maar om vier uur weer naar de Hash Run, welke niet ver van mijn verblijf wordt georganiseerd. Nu ging men al snel op weg, had niet alles meegekregen. Maar het bleek een wandeling te zijn van 1,8 km en een run van 5,5 kilometer.  

Hier werkten men niet kalk maar met papier en toen ik de papierstrookjes op de grond opraapte vertelde een van de dames mij dat dat het spoor was. Nu de splitsing niet gezien, maar dacht dat er elke 2 km een post was en had mijn water vooraf opgedronken en nu niets bij me. Maar nee pas aan het einde konden we drinken en dat was ruim voldoende.  

Heerlijk smalle paadje door het bos wandelde een groot deel alleen en net als ik dacht ik ben de laatste, want zie niemand meer voor me en achter me. Komt een wandelaarster, die de splitsing had gemist en samen liepen we naar het einde.

Wat ik niet wist was dat men bij de Hash een uiteindelijk een bijnaam krijgt, maar als visitor was ik zover nog niet. Je hoort de vreemdste namen Tequila, Pussy, Windmill  e.d.

Er is aan het einde een cirkel en daar staan twee grote blokken ijs. Nu wordt men daarop geplaatst op aanwijzing van een van de deelnemers.  Die is zeg maar de aanklager en doet zijn of haar woordje over de beklaagden op het ijsblok.

Als nieuwelingen ook, ik kwam er zelf viermaal op het ijsblok te zitten en dat was koud.
Dus ook om de papierstrookjes die ik opruimde voor de natuur moest ik op het ijs.

Het was steeds hilarische hoe men de persoon of personen op het ijsblok toesprak. Men mocht tijdens dit niet van je bier drinken uit de beker, anders werd die direct weer bijgevuld. Als men klaar was met de preek een kort liedje van de groep en dan moest je zo snel mogelijk je beker leeg drinken.

Het was erg gezellig, maar ben niet meegegaan naar Chiang Mai voor het afsluitend drinken en eten. Want zat nu dicht bij het resort Little Village. Waar het erg gezellig was er werd gezongen en gedanst en gezwommen.

Ob Khan National Park

De volgende ochtend met Sjef op tour en ik wilde naar het Ob Khan natuurpark  niet ver van het resort te gaan. Eerst wel gezwommen en een goed ontbijt genomen, want was zelf al weer rond zes uur op het terras aan de koffie.

Nu Sjef achterop en op weg. Via slingerde wegen bereikte we het natuurpark, waar we gratis in mochten. We begonnen aan de Nature Trail, maar na 200 meter had Sjef het wel gezien. Ja het is geen vlak pad het is klimmen en soms klauteren. Heerlijk weer even bezig te zijn.

Bij een brug over de rivier is het afgesloten, maar het is prachtig weer en denk kijk wel hoever ik kom. 

Ik moet een behoorlijke klim maken, maar daarna gaat het rustig afdalende naar het eindpunt. Dit is op de camping. Maar de camping ligt aan de andere kant van de rivier. Die stroomde wel niet hard, maar moet er doorheen het water ruim over de knieën. Hopende dat de sleutels niet nat zouden worden, anders start de motorbike niet meer.

Maar goed niet gevallen en we rijden daarna naar de Grand Canyon, 50 baht entree. Nu dat is meer voor jeugd, die aan watersport doet en abseilen. Een ijsje en omdat Sjef zei dat die nog nooit uit het centrum was geweest dacht we rijden naar Wat Phrathat Doi Suthep en is de meest heilige tempel in Noord Thailand.

Daarbij iets gegeten en Sjef hoefde niet meer na de tempel, na al de bochten had Sjef het wel gezien en zijn zitvlak ook.

Even samen een massage gehaald in de stad en wilde nog even Kriz van een van de Thailand groepen  terugrijden. Echter kon het adres niet vinden, want waar het moest zijn vertelde de portier dat het daar niet was. Dus teruggereden naar het Little Village resort.